Kayıtlar

öz farkındalık etiketine sahip yayınlar gösteriliyor

AuDHD ve Zihinsel Tükenmişlik: Başlangıç ve Günlük Gözlemler

Resim
    Zihinsel yorgunluk, birçok kişi için “hafif yorgunluk” veya “daha fazla kahveyle geçer” gibi basit bir duygu olarak başlar. Ama AuDHD ile yaşarken bu yorgunluk, fark edilmeyen ama giderek derinleşen bir tükenmişliğe dönüşebilir. Günlük yaşamda küçük işaretleri gözlemlemek, zihinsel enerjiyi korumanın ve tükenmişliğin şiddetlenmesini önlemenin en etkili yollarından biridir. Bu yazıda, AuDHD perspektifiyle zihinsel tükenmişliğin nasıl başladığını ve günlük yaşamda fark etmenizi sağlayacak mini gözlemleri bir araya getiriyorum.      AuDHD ile yaşamak, zihinsel enerji yönetimini daha karmaşık hâle getirir. Zihinsel tükenmişlik çoğu zaman yavaş ve fark edilmeyen sinyallerle başlar , ama AuDHD deneyiminde bu sinyaller hem keskin hem de çelişkili olabilir. Tükenmişliğin İlk İşaretleri Odak ve hiperfokus dalgalanmaları: Bir göreve uzun süre odaklanırsınız, ama aniden bitkin hissedersiniz. Önceden keyif aldığınız şeyler artık yük gibi gelir. Duygusal tepkilerde ini...

Yalnız Kalınca Neden Rahatlıyorum ?

Resim
Kendi Gözlemlerim        Bunu uzun süre kendime bile itiraf edemedim. İnsanlardan kaçıyormuşum gibi görünüyordu. Ama aslında kaçtığım şey insanlar değildi. Zihinsel yorgunluktu. Bazı insanlar dünyayı biraz daha yoğun yaşar. Sesleri daha net duyar, bakışları daha hızlı yakalar, ortamdaki değişimi hemen hisseder. Ben de onlardan biriyim. Sessizlik En İyi Arkadaşım       Sosyal ortamlardayken beynimin içi sanki hiç durmadan çalışan bir inşaat alanına dönüyor. Sürekli bir ses, bir hareket, bir analiz hâli… Kim ne dedi, nasıl dedi, yüz ifadesi ne anlama geliyor, şimdi benden ne bekleniyor? Hepsi aynı anda üst üste biniyor. Dışarıdan sakin görünüyor olabilirim ama içeride matkap sesleri susmuyor. Bazen o kadar yoğunlaşıyor ki, beynim sanki gözlerimden dışarı akacakmış gibi hissediyorum. Başımın içi doluyor, geriliyor, taşacak gibi oluyor. Ve o an tek isteğim, o inşaatın bir anlığına bile olsa durması.     Yalnız kaldığımda sanki beynimdeki “sosyal ...