DAĞINIK ZİHİN

          Dışarıdan bakıldığında basit görünür. Yapılması gereken bir iş vardır ama kişi başlayamaz. Zaman geçer, baskı artar, yapılacaklar büyür ama beden hâlâ hareketsizdir. Bu durum çoğu zaman “üşenmek”, “ertelemek” ya da “isteksizlik” olarak yorumlanır. Oysa DEHB felci yaşayan biri için mesele çoğu zaman istememek değil, başlayamamaktır.       DEHB felci, resmi bir tıbbi tanı terimi değildir ancak dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu yaşayan birçok kişinin tarif ettiği yoğun bir zihinsel kilitlenme halini anlatır. Bu durumda kişi ne yapması gerektiğini bilir ama zihni ile eylem arasındaki bağlantı sanki geçici olarak kopmuş gibidir.       Bu deneyim çoğu zaman görünmezdir çünkü dışarıdan kişi yalnızca oturuyor gibi görünür. Ama içeride yoğun bir hareket vardır. Zihin aynı anda onlarca düşünce üretir: yapılması gerekenler, yetişmeyen işler, başlanamayan görevler, suçluluk hissi, zaman baskısı… Tüm bunlar üst üste bindiğind...

     Bazı insanlar düşünür. Bazıları ise düşünmenin içinde yaşar. Bir olay olur, geçmez. Bir konuşma biter, zihinde devam eder. Söylenen bir cümle defalarca yeniden kurulur, alternatifleri düşünülür, alt metinler aranır. Sanki hiçbir şey olduğu gibi bırakılmaz; her şey çözülmesi gereken bir denklem gibidir. Ve bir noktadan sonra şu soru gelir: *“Neden sürekli analiz ediyorum?”       Bu durum çoğu zaman bir alışkanlık gibi görünür ama aslında daha derin bir zihinsel işleyişin sonucudur. Sürekli analiz etmek, çoğu zaman zihnin belirsizliği tolere edememesiyle ilgilidir. İnsan beyni netlik ister. Eksik kalan her bilgi, tamamlanması gereken bir boşluk gibi hissedilir. Bu yüzden zihin, yaşananları tekrar tekrar ele alır, anlamlandırmaya çalışır, ihtimalleri tarar.       Ancak mesele sadece anlamak değildir. Çoğu zaman bu analiz etme hali, kontrol ihtiyacıyla da bağlantılıdır. Eğer bir şeyi yeterince düşünürsen, belki bir sonraki adımı daha iyi tah...