İnsanları Fazla Analiz Etmek Neden Bu Kadar Yoruyor?

-

 

     

 Bazen birinin söylediklerini sadece duymuyorum.Altındaki anlamı arıyorum.Ne demek istedi?Gerçekten bunu mu kastetti?Söylediğiyle hissettiği aynı mı? Ses tonu, mimikler, duraksamalar… Hepsi zihnime ayrı ayrı kaydoluyor. Ve çoğu zaman bu otomatik oluyor. Özellikle yapmaya çalışmıyorum. Zihnim zaten bunu yapıyor. Bir süre sonra şunu fark ediyorum: Ben konuşmayı değil, insanı analiz ediyorum.Birine bakınca sadece söylediklerini duymuyorum.

  • Gergin mi?

  • Üzgün mü?

  • Samimi mi?

  • Rol mü yapıyor?

  • Bir şey saklıyor mu?

   Hepsini aynı anda okumaya çalışıyorum. Bu bir beceri gibi görünebilir. Ama sürekli açık kaldığında yorucu bir şeye dönüşüyor. Çünkü zihnin hiç “boşta” kalmıyor. Çoğu insan bir sohbeti yaşar ve bırakır. Ama analiz eden zihin bırakmaz. Konuşma bittikten sonra da çalışmaya devam eder:

  • “Orada aslında ne oldu?”
  • “Benimle ilgili ne düşündü?”
  • “Davranışı değişti mi?”

   Detaylar tekrar tekrar gelir. Ve bir noktada insan sadece insanlarla değil, kendi zihniyle de yorulmaya başlar. Bu yüzden bazen mesafe koymak istersin.

  • Daha az konuşmak.
  • Daha az paylaşmak.
  • Daha az ortamda bulunmak.

    Çünkü her insan, zihnin için yeni bir veri demektir. Yeni mimikler. Yeni duygular. Yeni analizler. Ve bu hiç durmaz. Bir süre sonra şu düşünce gelir:

  • “Keşke sadece yaşayabilsem.”
  • “Keşke bu kadar fark etmesem.”
  • “Keşke bu kadar okumak zorunda kalmasam.”

    Çünkü farkındalık arttıkça, zihinsel yük de artar. İnsanları anlamak güzel bir şeydir. Ama sürekli anlamaya çalışmak yıpratıcıdır. Belki sen de insanların içinde kolayca çözülmeyen şeyleri fark ediyorsun, söylenmeyeni duyuyorsun, gizlenen duyguyu hissediyorsun, gerilimi anlıyorsun.Ve bu seni bazen güçlü hissettiriyor… Bazen de fazlasıyla yorgun.

     Kimse bunun aslında ne kadar enerji istediğini bilmiyor. Çünkü dışarıdan bakıldığında sadece “duyarlı” görünüyorsun. Ama içeride sürekli çalışan bir radar var. Hiç kapanmayan. Belki mesele fazla düşünmek değil. Aslında derinlik de güzel bir şeydir. Ama sürekli derinde kalmak da yorucudur. Bazen insanın ihtiyacı olan şey analiz etmek değil… Sadece var olmaktır.

    Belki mesele, zihnin insanları derin okumaya alışmış olması.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

HERKES YAŞIYOR GİBİ AMA BEN DAHA FAZLA YORULUYORUM

-
Resim
       Uzun zamandır içimde tarif edemediğim bir his var. Sanki herkes hayatı daha kolay yaşıyor, ben ise aynı şeyleri yaşarken daha fazla düşünüyorum, daha fazla yoruluyorum, daha fazla hissediyorum. Ortamlarda bulunuyorum ama ait hissetmiyorum.İnsanlarla konuşuyorum ama zihnim hep bir adım geride, her şeyi analiz ediyor. Bir kelimeyi, bir bakışı, bir sessizliği… hepsini fark ediyorum.       İnsanlar konuşurken sanki zihnim başka bir yere kayıyor. Onlara odaklanmaya çalışıyorum ama aynı anda aklımdan geçen diğer düşünceleri de kaçırmamaya, onları da takip etmeye uğraşıyorum. Bir yandan da karşımdaki kişinin jest ve mimiklerini okumaya çalışıyorum; ne hissediyor, söyledikleriyle hissettikleri aynı mı, bunu anlamaya çalışırken zihnim daha da kalabalıklaşıyor.     Ve bu durum sadece belirli anlarda değil; her zaman  her yerde oluyor. İşte, sokakta, bir sohbetin ortasında… Nerede olursam olayım zihnim aynı anda birden fazla kanaldan çalışı...
Devamı

Duygusal Yorgunluk Nedir?

-
Resim
  (Zihnin değil, duyguların yorulduğu an)     Bazı yorgunluklar uyuyunca geçer. Bazıları tatille azalır.  Ama bazı yorgunluklar vardır ki…  dinlenmek bile yetmez.  Çünkü sorun bedeninde değildir.  Duygularındadır.  Ve o an şunu fark edersin: Yorgunum… ama nedenini tam açıklayamıyorum.  Duygusal Yorgunluk Nedir?      Duygusal yorgunluk, kişinin uzun süre boyunca yoğun duygusal yük altında kalması sonucu oluşan bir tükenmişlik halidir.  Bu durum genellikle Emotional Exhaustion olarak tanımlanır ve özellikle tükenmişlik sendromunun temel bileşenlerinden biridir.  Kişi fiziksel olarak çalışmamış olsa bile,  duygusal olarak “tükenmiş” hissedebilir.  Nasıl Oluşur?      Duygusal yorgunluk tek bir olayla değil,  birikimle oluşur. sürekli düşünmek başkalarının duygularını taşımak kendini sürekli kontrol etmek bastırılan duygular        Zamanla zihinde ve bedende bir yük oluştu...
Devamı

Neden Herkes Kadar Hafif Yaşayamıyorum?

-
Resim
(Derin hisseden bir zihnin içinden)      Bazı insanlar hayatı daha hafif yaşar gibi görünür. Olan olur, biter ve devam ederler. Bir tartışma yaşarlar, unutur giderler. Bir şey hissederler ama o his uzun süre kalmaz. Benim için ise böyle değil. Bir olay yaşandığında… o olay bitmez. Zihnimde kalır, büyür, parçalanır , yeniden kurulur.Ve çoğu zaman kendime şu soruyu sorarım: Neden herkes kadar hafif yaşayamıyorum? Hafiflik Bir Seçim mi?    Dışarıdan bakıldığında öyle görünebilir. “Sana ne, boş ver.” “Takma bu kadar.” “Herkes yaşıyor, geçiyor.”      Ama bazı zihinler için bu cümleler çalışmaz. Çünkü mesele “takmak” değildir. Mesele, zihnin nasıl çalıştığıdır. Derin İşleyen Bir Zihin     Bazı zihinler yüzeyde kalır. Bazıları ise derine iner. Bir olay olduğunda: sadece ne olduğu değil, neden olduğu, nasıl olduğu, başka nasıl olabileceği hepsi düşünülür. Bu sadece düşünmek değil,  anlamlandırma ihtiyacıdır. Fazla Hissetmek     ...
Devamı