İnsanların Arasında Yalnız Hissetmek: Kalabalıkta Gelen Sessizlik

-


     Bazen bir ortamın içindesin. İnsanlar konuşuyor, gülüyor, bir şeyler paylaşıyor… Ama sen o anın içinde değilsin. Sanki biraz dışarıdasın. Oradasın ama ait değilsin. Ve en garip olan şu:

  Yalnız değilsin ama yalnız hissediyorsun. Bu his, düşündüğünden çok daha yaygın. Ve çoğu zaman yanlış anlaşılıyor.

Yalnızlık mı, Bağlantısızlık mı?

    İnsanların arasında yalnız hissetmek aslında klasik anlamda “yalnızlık” değildir. Bu durum daha çok duygusal bağlantı eksikliği ile ilgilidir.

Çünkü:

  • İnsan sayısı arttıkça bağlantı artmaz.

  • Konuşmak, anlaşılmak anlamına gelmez.

  • Aynı ortamda olmak, aynı duyguda olmak değildir.

Yani mesele şu:

    Yanında insanlar olması değil, onların sana ne kadar “ulaşabildiği”


Bu His Neden Oluşur?

1. Yüzeysel İletişim

    Sohbetler derinleşmediğinde, kişi kendini görünmez hissedebilir.

2. Kendini İfade Edememek

     Gerçek düşüncelerini ve duygularını paylaşamadığında, içsel bir kopukluk oluşur.

3. Maskeleme (Masking)

    Olduğun gibi değil, “olman gereken gibi” davrandığında; bağlantı kurulur, ama sen o bağlantının içinde olmazsın

4. Ait Hissetmeme

    Ortam sana uygun değilse, zihnin zaten orada değildir.

5. Aşırı Düşünme

   Sürekli kendini izlemek:

  • “Doğru mu söyledim?”

  • “Garip mi göründüm?”

 Bu da anın dışına çıkmana neden olur.

AuDHD Perspektifi

    AuDHD’li bireyler için bu his daha yoğun olabilir.

Çünkü:

  • Sosyal sinyalleri çözmek ekstra enerji ister.

  • Duygular daha yoğun hissedilebilir.

  • Maskeleme daha sık kullanılır.

  • Dikkat hem içe hem dışa bölünür.

Sonuç:

Ortamdasın ama zihnin ya içeride ya dışarıda  ama tam “orada” değil.

Belirtiler

    İnsanların arasında yalnız hissetmek şu şekilde kendini gösterebilir:

  • Sohbetin içinde kaybolmak.

  • Konuşmak isteyip konuşamamak.

  • “Burada ne yapıyorum?” hissi

  • Ani içsel yorgunluk

  • Ortamdan kaçma isteği

  • Eve gidince rahatlama

Bu Hisle Nasıl Baş Edilir?

1. Her Bağlantı Derin Olmak Zorunda Değil

   Her ortamda “anlaşılmak” zorunda değilsin.

2. Kendine Mikro Alanlar Aç

  Kalabalık içinde bile:

  • kısa yalnızlık anları

  • nefes molaları

çok şey değiştirir.

3. Güvenli İnsanlar Bul

Herkesle derin bağ kurmak yerine:

  • birkaç kişiyle gerçek bağ kurmak

daha sağlıklıdır.

4. Maskelediğini Fark Et

Kendine sor:

     “Şu an gerçekten ben miyim?”

5. Ortam Seçmek Bir Lüks Değil

    Her yerde uyum sağlamak zorunda değilsin.

 Bu His Sana Ne Söylüyor?

     Bu duygu çoğu zaman bir problem değil, bir sinyaldir.

Şunu söylüyor olabilir:

  • “Bu ortam bana uygun değil”

  • “Daha derin bağlantıya ihtiyacım var”

  • “Biraz yalnız kalmalıyım”

    İnsanların arasında yalnız hissetmek, insanlardan kopuk olduğun anlamına gelmez. Bu, bağlantı ihtiyacının karşılanmadığını gösterir.

Ve belki de en önemli farkındalık şu:

Kalabalık, bağlantının garantisi değildir.

Bazen gerçekten görülmek,
yüzlerce insanın arasında olmaktan daha değerlidir.

Belki de sorun yalnız olman değil…
olduğun yerde kendin olamaman.

“Kalabalık, yalnızlığı azaltmaz.Yanlış yerdeysen, sadece daha görünmez olursun.”


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

HERKES YAŞIYOR GİBİ AMA BEN DAHA FAZLA YORULUYORUM

-
Resim
       Uzun zamandır içimde tarif edemediğim bir his var. Sanki herkes hayatı daha kolay yaşıyor, ben ise aynı şeyleri yaşarken daha fazla düşünüyorum, daha fazla yoruluyorum, daha fazla hissediyorum. Ortamlarda bulunuyorum ama ait hissetmiyorum.İnsanlarla konuşuyorum ama zihnim hep bir adım geride, her şeyi analiz ediyor. Bir kelimeyi, bir bakışı, bir sessizliği… hepsini fark ediyorum.       İnsanlar konuşurken sanki zihnim başka bir yere kayıyor. Onlara odaklanmaya çalışıyorum ama aynı anda aklımdan geçen diğer düşünceleri de kaçırmamaya, onları da takip etmeye uğraşıyorum. Bir yandan da karşımdaki kişinin jest ve mimiklerini okumaya çalışıyorum; ne hissediyor, söyledikleriyle hissettikleri aynı mı, bunu anlamaya çalışırken zihnim daha da kalabalıklaşıyor.     Ve bu durum sadece belirli anlarda değil; her zaman  her yerde oluyor. İşte, sokakta, bir sohbetin ortasında… Nerede olursam olayım zihnim aynı anda birden fazla kanaldan çalışı...
Devamı

Neden Herkes Kadar Hafif Yaşayamıyorum?

-
Resim
(Derin hisseden bir zihnin içinden)      Bazı insanlar hayatı daha hafif yaşar gibi görünür. Olan olur, biter ve devam ederler. Bir tartışma yaşarlar, unutur giderler. Bir şey hissederler ama o his uzun süre kalmaz. Benim için ise böyle değil. Bir olay yaşandığında… o olay bitmez. Zihnimde kalır, büyür, parçalanır , yeniden kurulur.Ve çoğu zaman kendime şu soruyu sorarım: Neden herkes kadar hafif yaşayamıyorum? Hafiflik Bir Seçim mi?    Dışarıdan bakıldığında öyle görünebilir. “Sana ne, boş ver.” “Takma bu kadar.” “Herkes yaşıyor, geçiyor.”      Ama bazı zihinler için bu cümleler çalışmaz. Çünkü mesele “takmak” değildir. Mesele, zihnin nasıl çalıştığıdır. Derin İşleyen Bir Zihin     Bazı zihinler yüzeyde kalır. Bazıları ise derine iner. Bir olay olduğunda: sadece ne olduğu değil, neden olduğu, nasıl olduğu, başka nasıl olabileceği hepsi düşünülür. Bu sadece düşünmek değil,  anlamlandırma ihtiyacıdır. Fazla Hissetmek     ...
Devamı